مدتها بود كه نهج البلاغه در ميان ما بود با تمام شكوه و عظمتش، با خطبه هاي الهام بخش و تكان دهنده اش، با ابعاد گسترده فكري و اجتماعيش، با درسهاي پر مغز خداشناسيش، با حماسه هاي شور انگيزش و با دفاع بي قيد و شرطش از توده هاي مستضعف و رنجيده انسانها. ولي جز خواص از آن آگاهي نداشتند و به عنوان يك كتاب الهام بخش انقلابي در سطح توده مردم چندان شناخته شده نبود، و اين درد بزرگي است كه بايد روزي علل و اسباب آن بررسي شود .
سرانجام نهج البلاغه پرده هاي بي خبري را شكافت و گرد و غبار نسيان را از خود دور كرد و همچون قرآن در دسترس همگان قرار گرفت و در توده مردم جنبش ايجاد كرد و آتش انقلاب را شعله ور ساخت، در خطابه ها و حماسه ها و نظم و نثر و فرهنگ انقلابي جاي خود را در سطحي گسترده و عمومي گشود و نشان داد تا چه اندازه در روزهاي سخت و بحراني مي توانر كارساز و پيروزي آفرين باشد.

كوتاه سخن اينكه نهج البلاغه كتابي است براي امروز و فردا و فرداهاي ديگر، براي اين نسل و همه نسلهاي آينده، اثري است:
به درخشندگي آفتاب
به لطافت گل
به قاطعيت صاعقه
به غرندگي طوفان
به توفندگي امواج دريا
و... به بلندي ستارگان دوردست در آسمانها.